ჯუზეპე გარიბალდის ხატება თავისუფლების სიმბოლოდ ორ ქართულ ნაწარმოებში (ილია ჭავჭავაძის ,,მესმის, მესმის!“ და ალ. ორბელიანის ,,სიტყვა იტალიისათვის“)
DOI:
https://doi.org/10.52340/zssu.2022.14.18საკვანძო სიტყვები:
იტალია, მიძღვნა, დამოუკიდებლობა, ხატება, გარიბალდიანოტაცია
სტატიაში საუბარია ალ. ორბელიანისა და ილია ჭავჭავაძის დამოკიდებულებაზე იტალიის ეროვნული გმირის ჯუზეპე გარიბალდისადმი. ხაზგასმულია, რომ იტალიისა და საქართველოს ერთნაირი პოლიტიკური მდგომარეობის - პყრობილებისა და დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის პირობებში ჯუზეპე გარიბალდის სახელი ამ ბრძოლის სიმბოლოდ, ლიტერატურულ ხატებად იქცა საქართველოში.
ილიას უსათაურო ლექსში არ არის მითითებული მიძღვნა, მაგრამ არსებობს დადასტურებული ფაქტები, რომ ის ჯუზეპე გარიბალდის მიეძღვნა, ხოლო ალ. ორბელიანის წერილი ,,სიტყვა იტალიისათვის“, ასევე არ ახსენებს იტალიის ეროვნულ გმირს, მაგრამ მიმართვა იტალიელებისადმი გულისხმობს მეთაურსაც: ,,იტალიელნო, მტრის გულისად არ გახდეთ ბრძოლაში, თქვენი ზურგი თქვენმა მტერმა არ ნახოს!“ მტერს ზურგს არ უჩვენებენ მამაცი მებრძოლნი მამაცი მეთაურის წინამძღოლობით.
ამდენად, აღნიშნული ორი ნაწარმოების მიხედვით ვსაუბრობთ არა პიროვნული მიძღვნის შესახებ გარიბალდისადმი, არამედ იდეის განსახოვნებაზე.
წყაროები
ალ. ორბელიანი, სიტყვა მამულის ტრაპესზედ, შეადგინა ნინო ვახანიამ, თბ., 1999.
ილია ჭავჭავაძე, მესმის, მესმის, Poetry.ge. /poets/ Ilia chavchavadze.
მერაბ ღაღანიძე, რომის საკითხი ილია ჭავჭავაძისა და ფიოდორ ტიუტჩევის პოლიტიკურ პუბლიცისტიკაში, ჟ. სემიოტიკა, 2011, 12 თებერვალი, https://semioticsjournal.wordpress.com/2011/02/12
სულხან - საბა ორბელიანი, ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტ. II, 1999.
ილია ჭავჭავაძე, ლიტერატურისა და კრიტიკის შესახებ, ქრესტომათია, ლიტერატურის თეორია, I, შოთა რუსთაველის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის გამომცემლობა.
ფრიდრიხ შილერი, წერილები ადამიანის ესთეტიკური აღზრდის შესახებ, წერილი მეთხუთმეტე.
ჩამოტვირთვები
გამოქვეყნებული
როგორ უნდა ციტირება
გამოცემა
სექცია
